Stage bij Tamashii met Sensei Yokota

Opzet:

2 keer 1.5 uur training onder leiding van Yokota sensei, eerste blok voor beginners en tweede blok voor gevorderden. Wat me het meeste opviel tijdens de training was dat Yokota sensei zelf dit heel leuk leek te vinden om te doen. "You must smile!", zei hij meerdere keren. Ik had twee korte gesprekjes met hem voor en na de trainingen en vroeg hem onder andere of hij vaker in de dojo's zelf lesgaf in plaats van op grote (inter)nationale stages en wat hij daarvan vond. Zijn antwoord was dat hij op deze kleinschalige manier van lesgeven veel meer plezier heeft in het lesgeven. Dat hij veel meer mensen bereiken kan dan op een grote stage en dat hij het erg leuk vond om op deze manier door Nederland te reizen (note : hij heeft op meerdere locaties training gegeven).

Voor mijzelf was het de derde of vierde keer dat ik onder de bezielende leiding van Yokota sensei heb mogen trainen. Ik vind hem persoonlijk erg inspirerend, haal veel dingen uit zijn lessen die ik zelf kan gebruiken en het werd me erg duidelijk dat met name onze beenspieren nog lang niet goed genoeg getrained zijn... (haha, ik heb nog bijna een week lang spierpijn gehad!!).

Woensdag 1 juli 2010, karate stage bij Tamashii door Yokota sensei, een impressie.
Opzet: 2 keer 1.5 uur training onder leiding van Yokota sensei, eerste blok voor beginners en tweede blok voor gevorderden. Wat me het meeste opviel tijdens de training was dat Yokota sensei zelf dit heel leuk leek te vinden om te doen. "You must smile!", zei hij meerdere keren. Ik had twee korte gesprekjes met hem voor en na de trainingen en vroeg hem onder andere of hij vaker in de dojo's zelf lesgaf in plaats van op grote (inter)nationale stages en wat hij daarvan vond. Zijn antwoord was dat hij op deze kleinschalige manier van lesgeven veel meer plezier heeft in het lesgeven. Dat hij veel meer mensen bereiken kan dan op een grote stage en dat hij het erg leuk vond om op deze manier door Nederland te reizen (note : hij heeft op meerdere locaties training gegeven). Voor mijzelf was het de derde of vierde keer dat ik onder de bezielende leiding van Yokota sensei heb mogen trainen. Ik vind hem persoonlijk erg inspirerend, haal veel dingen uit zijn lessen die ik zelf kan gebruiken en het werd me erg duidelijk dat met name onze beenspieren nog lang niet goed genoeg getrained zijn... (haha, ik heb nog bijna een week lang spierpijn gehad!!).
	Even een detail: Staan we met zijn allen klaar om kata te gaan draaien, nadat we al het nodige zweet waren verloren op deze zeer warme avond, moeten we ineens als hogere banden de kata's helemaal tegengesteld gaan draaien. Terwijl de lagere banden dit tegelijk op de normale manier moeten doen... Ik kan je vertellen, ook na 35 jaar karate viel dat niet mee.... Eerlijk gezegd, ik maakte er een puinhoop van! Het ging al fout bij heian nidan! Zo zie je maar, een mens is echt nooit te oud om iets te leren! Wat me erg aansprak, was zijn opmerking na het tweede blok over kata. Hij dat we meer tijd moesten besteden aan onze basis, onze basis kata's. Minder de hogere kata als unsu, sochin, gojushiho dai etc zolang we de eenvoudigere kata nog niet vooruit en achteruit kunnen dromen.... Wat hij en Jan Knobel sensei ook vertelden, was dat het nivo hoog was! Daar ben ik trots op! Ik heb heerlijk getrained en Yokota sensei zei later "See you net year!". Dat gaat zeker gebeuren!
En dan nog even een persoonlijk note : Voor mij geldt de opmerking van Yokota sensei over het kata veel breder dan alleen het kata. Wij hebben als westerlingen de neiging om continu op zoek te gaan naar nieuwe dingen, zodra we het idee hebben dat we de bestaande zaken beheersen. Begrijp me goed, dat is een kracht : nieuwsgierigheid en eigen-wijsheid. Maar het is ook een zwakte : ongeduld en goed-is-goed-genoeg mentaliteit. Japanners streven naar perfectie en dat kost tijd, bloed, zweet en tranen. Ik sluit me in deze ook volledig aan bij hetgeen dat Jan Knobel Sensei onlangs heeft rondgestuurd met betrekking tot het vasthouden aan de Shotokan JKA traditie. use, Coen